دریافتهایی از جان قرآن 1 دریافتهایی از 30 جزء قرآن

ذلک الکتاب لا ریب فیه
آن کتاب (ارزشمند)هیچ تردیدی در آن نیست.
علاوه بر ضمایر مخاطب،اسم های اشاره نیز دلیل زنده بودن قرآن است و گویا خداوند همین الان به آن اشاره می کند.

محور قرآن بر ظاهر دین است یا باطن آن؟آموزش های قرآن، برای آیین های دینی است یا برای افکار و واردات قلبی؟
به نظر می آید توجه قرآن به موضوع دوم بیشتر است.
مثال آیات 8-20 سوره بقره:
گفتار کسانی را بازگو می کند (تکرار مشتقات قول)که خود را برتر از مومنان می دانند و در پشت سر آنها را کم عقل می دانند و مسخره می کنند.خداوند با چند تمثیل نادرستی برداشت آنها را بازگو می کند و یاد آوری می کند که آنها دچار توهم هستند و خود را نیکو کار می دانند.
خداوند به ریشه این توهم نیز اشاره می کند:بیماری قلبی یا همان گناهان قلبی و اخلاقی اساس بینش انسان و دین اوست.

آیات 30-39 سوره بقره:
مجموعه گفتگوهای دیگری بین خداوند،فرشتگان،آدم و ابلیس است.
خداوند در این گفتگوها اندیشه و دل ما را تنظیم می کند.(در این 10 آیه12 بار از مشتقات قول استفاده شده است).

آیه 128 سوره بقره؛دعای حضرت ابراهیم:در میان آنان پیامبری بفرست که آیات تو را بر آنها بخواند ... و آنها را تزکیه کتد. هدف از بعثت انبیا آیین های دینی و ظاهر آن نیست،بلکه تزکیه و پالایش قلب یا همان اخلاق مورد نظر است. (پاسخی است به اندیشمندانی که دین را متفاوت از اخلاق می دانند).
@arameshsahafian