کلمات سقراط در بیخودی و عشق ۵

همه میکوشند معشوق خود را به صورت خدای خود درآورند و او را به خدایی که میپرستند مانند کنند.از عاشق جز نیکی به معشوق نمیرسد و آنگاه که دل معشوق را به دست آورد، میکوشد تا به او اسرار خدایی را بیاموزد.
دل معشوق را چگونه به دست توان آورد؟
گفتم که نفس سه قسمت دارد:
اسب دست راست، بالایی کشیده و بینی عقابی دارد به رنگ سفید و چشمان سیاه، جوینده شرف و بزرگی ولی فروتن. دارای اعتدال و حقجو.برای راندنش سخنی و نوازشی کافی است.
اما اسب دیگر، خمیده و زشت اندام، رنگ سیاه، چشمان زاغ و خون آلود.گردن کوتاه و کلفت و چهره پهن. خمیرهاش از گستاخی و غرور. گوشهایش کر است و با تازیانه هم به سختی میتوان راندش.
وقتی ارابهبان به معشوق نزدیک میشود، گرمی محبت فرا میگیردش، اسب خوب را شرمساری مانع میشود که به سوی معشوق بجهد، اما اسب دیگر به تازیانه توجه نمیکند، از جا میجهد و موجب رنج ارابهران و اسب دیگر میشود.
نزدیک معشوق: ارابهران از دیدن زیبایی به یاد زیبایی واقعی میافتد که او را همدوش خردمندی بر تختی بلندپایه تماشا کرده بود.
سر خم میکند و پیش معشوق نماز میبرد و به خاک میافتد، مهار اسبها چنان کشیده میشود که اسبها به زانو در میآیند، یکی با رضا و دیگری با سرکشی.اسب خوب شرمسار و بهت زده، نفسش را عرق گرمی میپوشاند، اما اسب بد همین که درد کشیده شدن مهار کاهش یابد، سرکشی میکند و بدگویی به ارابهران و اسب دیگر میکندو به آنها میگوید دلیری و مردی ندارند و پیمان شکنی میکنند.وسوسه میکند هر چه آن دو مهلت میخواهند سودی نمیکند.چموشی میکند، لگد می اندازد و پیش میرود. ارابهران دهانه را میکشد و دهان او را پرخون میکند و این صحنه چند بار تکرار میشود عاقبت اسب شریر، رام میشود .
نفس عاشق از آنجا به بعد به دنبال معشوق سیر میکند مثل خدایان پرستش میشود و به عاشق مایل میشود و عاشق را به همدمی خود برمیگزیند و از پاکی و نیکخواهی او به شگفت میآید. (چهار رساله افلاطون، ۱۴۸- ۱۵۲)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۴۰۳/۰۵/۰۴ ساعت ۷:۱ ب.ظ توسط مهدی صحافیان  |