خرید بک لینک
آیه 105 سوره مائده:
ای ایمان آورندگان بر شما باد به "خودتان" زمانی که هدایت شدید،گمراهی آسیبی به شما نمی رساند.
همه شما (جان و نفس خدایی)به سوی او بر می گردید. (مومنین در بهشت شادی و رضایت از خویش و دیگران در دوزخ
پشیمانی از ناپیوستن به جان خدایی خویش).
دو جان یا نفس در پهنه وسیع آدمی وجود دارد یکی آنکه خواهنده است و خواسته هایش تاریکی و گرداب است.
دیگری جان و روح الهی است که خدا دمیده است او هدایتگر، آرام و روشن است.

آیه های 74-80 سوره انعام:
داستان حضرت ابراهیم پس از مشاهده جان و ملکوت هستی ،ستاره درخشان پروردگار من است نه ماه روشنتر است،نه خورشید بزرگتر است.
پس از غروب آنها می گوید من صورت جان را به سوی آفریننده اینها بر گرداندم.
نکته:پروردگار هر کس آن است که جانش را تسخیر کرده است .سیر بزرگی ستارگان در داستان بالا ،اشاره ای به زندگی ماست که چه چیزی را می ستاییم،همان خدای ماست.

ادامه:آیا در مورد الله با من ستیزه می کتید.
نکته :ظرف شناختن خداوند ذهن نیست .ذهن گنجایش او را ندارد (دانش پرده بزرگی برای درک خداوند است .
بشوی اوراق اگر هم درس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد)
بلکه دل است از این رو در قرآن از آوردن استدلال برای خدا پرهیز شده است(آیا در خداوند تردید است.آیه 10 سوره ابراهیم) .خداوند از طریق همان جان که خود دمیده است با هر کسی پیوند دارد.
@arameshsahafian

برچسب: نویسنده: آریا محمدپور تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 10:44

صفحه بندی