آیه های 9-7 سوره نمل:
زمانی که موسی به خانواده خود گفت من آتشی را می یابم .بی درنگ شما را از آن آگاه می کنم و یا گوی آتشینی بیاورم تا با آن گرم شوید.
پس هنگامی که به آتش نزدیک شد،آوایی آمد :هر که درآتش است و آنکه در کرانه های آن است خجسته است و پروردگار جهانیان به دور از آلودگی است.
ای موسی! همانا بی تردید من خداوند پیروز و فرزانه هستم.
نکته:در اینجا لحظه دیدار و گفتگوی خداوند با موسی کلیم بیان شده است.
انس به آتش خیلی زیبا و واژه فصیح و بلیغی است برای آنکه موسی پس از آن می خواهد با خداوند انس بگیرد و آرایه ادبی "براعت استهلال "در آن است.
همچنین آتش در تمام قرآن برای مجرمان و ناخجسته است اما در اینجا مبارک شمرده شده است.
آنکه در آتش است مبارک شمرده شده است و دیدار با خداوند در ازراف آتش میسر شده است ؛اشاره به سوزاندن نفس و رسیدن به دیدار دارد یا مقام فقر و فنا (آتش شوق خداوند می تواند خجسته باشد)
ارتباط بین سبحان و آتش هم جالب است.در میان عناصر اربعه آتش هیچ آلودگی به خود نمی گیرد اما آب و باد و خاک آلوده می شوند.
@arameshsahafian
برچسب:
نویسنده: آریا محمدپور